خیلی وقتها باید در پناه عشق و احساسات بر شانه بادهای ناموافق سوار شد و فریاد کشید تا شاید در پهنای دشتهای سوزان تنهائی فرجی حاصل شود، بعصی وقتها هم هنگامیکه حنجره یارای حتی نالهای کوچک هم ندارد و صدا در گلو میماند و همانجا دِق میکند و خفه میشوید و میمیرد توقع داریم تا لحظهای درنگ کنیم و مهمان اشکهای نریختهای شویم که زیر گونهها جمع شدهاند و انتظار چکیدن بر ناملایمات و نامرادیهای روزگار دارند و بقول فروغ چه روزگار تلخ و سیاهی آنهم در زمانیکه نان نیروی شگرف رسالت را مغلوب کرده بود.
۱۷ هفته است که ایرانجوان با ۱۲ تساوی رکورد زده است، ما اگر این دوازده بازی را میباختیم و پنجتای آن را تا هفته هفدهم میبردیم درست همین ۱۵ امتیاز را داشتیم مساویها بعضی وقتها برای تیمها فرق نمیکند چه ایرانجوان و یا هر تیم دیگر اینقدر زیان آور است اما نباید فراموش کنیم که با همین دوازده مساوی ۲۴ امتیاز هم از تیمهای دیگر گرفتهایم اما چون این کسر امتیازات روی ۱۲ تیم سرشکن شده است ما آن را حساس نمیکنیم، باخت ندادن برای هر تیمی یک نقطه قوت است و نرسیدن به ۳ امتیاز در هر بازی یک نقطه ضعف که باید در بازیهای پیشرو ترمیم و احیا شود و ایرانجوان نشان داده است که توانائی اینکار را دارد وقتی با جدیت به دوازده تیم مسلح باج ندادی حتما در یک زمان معین که نوبت آن فرا رسیده است باج خواهی گرفت آنهم از نوع ۳ امتیاز و مطمئنا ورق بر خواهد گشت، کریمیان نشان داده است که یک مربی شجاع و باهوشی است و دوران گذار از این مساویها را میداند، دویدن و خوب دویدن و جابجا شدن و تمرکز بیشتر با کمترین اشتباه و تزریق انگیزشهای روحی و روانی میشود در این ۱۷ هفته تک تک بازیکنان ایرانجوان را از نظر ضریب هوشی، توانائیهای عبور قدرت بدنی و تاکتیکپذیری براحتی روی کاغذ آورد.
اما مهمتر از همه تمایل و میلی است که این بازیکنان اگر بخواهند هر تغییر غیرممکنی ممکن میشود. بقول میهندوست خواستن دیگر توانستن نیست بلکه شدن است و این تیم و بازیکنان و مهدی کریمیان میتوانند چون میخواهند.
و اما اجازه میخواهم سری هم به دنیای دوستیها و گذشتها و مهربانیها بزنم، میگویند رفیق آن کسی است که وقتی دوستش باخت میگوید رفیقتم یعنی پشت و پناهت هستم وقتی پیروز شود و برنده میشود میگوید رفیق منه یعنی بهش افتخار میکنم، من کاری به ایرانجوان و بردها و مساویها ندارم با سعید مفتخر کار دارم که احساس میشود در تنگنای تنهائی قرار گرفته است در اینجا چه رفیقی بهتر از حجت کواریزاده که هم جوان است و هم رفیق دوست و دستهایش همیشه با جیبش آشنا بوده و اگر نگوئیم باشگاه نگوئیم ایرانجوان و نگوئیم تیم مردانه به سعید مفتخر گفته است که رفیقتم یعنی باهات هستم تا یاعلی بگوئیم و عشق آغاز شود.